kendimi dünyanın boşluğuna bırakmak istiyorum. ne düşeyim ne uçayım. madem savrulup duruyorum en azından ben atladım diyeyim rüzgarın önüne. ne mutluyum ne mutsuz. hiçbir şey yok içimde. en ufak bir kum zerresine bile sahip değilim. bir his bir duygu, kaçıp gitmişler yok. lan ne oldu böyle güneşin kenarında unuttum kendimi? yürüyorum etki etmiyor. oturup bekliyorum bana mısın demiyor, tık yok. neye dönüştüm ben böyle ruhsuz neşesiz garip bir şey oldum. şimdi bu meret bardağa doluyor, sarıyor sarmalıyor. bir bardak kadar olamadım mı diyecektim kendime? vay be.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder